Upadek – pierwszy krok do powikłań

 

 

 

 

Upadek to nagła, niezamierzona zmiana pozycji ciała wskutek utraty równowagi, do której dochodzi najczęściej, gdy człowiek chodzi lub wykonuje inne czynności i nagle znajduje się na niżej położonej powierzchni.
W jego następstwie mogą wystąpić złamania kości lub inne uszkodzenia takie jak stłuczenia, zwichnięcia i rany. Niebagatelny wpływ na skłonność do upadków mają czynniki jatrogenne, głównie stosowane leki, które w ten sposób mogą ujawniać swoje działania niepożądane.

 

Przykładem są leki moczopędne zmuszające pacjenta do pośpiechu lub częstszego wstawania w nocy, co w połączeniu z czynnikami środowiskowymi (np. nieład, słabe oświetlenie, niewłaściwe obuwie, śliska podłoga) lub hipotensją ortostatyczną stwarza warunki sprzyjające upadkom.
Często upadek jest przyczyną niesprawności ruchowej osoby starszej i powoduje dłuższe unieruchomienie w łóżku. Następstwem tego są liczne powikłania: zakrzepowo-zatorowe, zapalenie płuc, odleżyny, zmiany zanikowe w układzie kostnym, pogorszenie stanu psychicznego. Pacjent staje się zupełnie zależny od opieki innych osób, a rodzina nierzadko nie radzi sobie z opieką nad chorym. Stąd niezbędna jest opieka wysokospecjalistyczna z uwzględnieniem rehabilitacji, opieki i pielęgnacji długoterminowej. U wielu osób występuje lęk przed następnym upadkiem, który powoduje ograniczenie aktywności około 25 % osób po upadku, co prowadzi do pogorszenia się sprawności funkcjonalnej. Wskutek tego pacjent przybiera postawę bierną, zależną od otoczenia, boi się kolejnego upadku i nie chce samodzielnie się poruszać.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.